Tussenstation

Het is er
maar puur functioneel
zodat je niet te vroeg
je doel zou bereiken.

Het is er
maar niemand moet er zijn
niet echt.
Per ongeluk misschien
of bij vertraging voor even
wachtend op de volgende.

Het is er
of was het er niet?
Het ging zo snel allemaal
Misschien zit ik dan toch
op de direct.

Stapel

Wat een gewicht soms
die opeengestapelde jaren
vol losgeslagen herinneringen
vervormd bij iedere vertelling.

Wat een gedacht soms
vergaard over de jaren
verduurd en verhard
in verzachtende omstandigheden.

Wat een twijfel vaak
over het zijn en de zin
het jou en het mij
over alles ertussenin.

En soms helemaal niets.

Open blik

Wat sta je daar starend
het ijle zoekend in elkaars ogen
of net de kruisende blik van de ander
ongemakkelijk ontwijkend
op zoek naar een nieuw vast punt.

Wat deed je daar balancerend
wild zwaaiend rond je kern
koortsachtig evenwicht zoekend
om dan toch vrijwillig vallend
in iemands armen te belanden.

Wat vroeg je toen die nacht
met die woordeloze blik
die sprekende gebaren
die gedachten die iedereen kon raden
maar niemand ooit echt vat.

Zin tuigen

Zie
het was niets anders dan
het leven
binnengeslopen langs de achterdeur
(die wagenwijd open stond).

Hoor
ik zei het
gisteren al
maar luisteren doe je toch pas
lekker koppig achteraf.

Voel
we waren er
(we zijn er nog)
verscholen achter de klank
van een steeds vager wordende
echo.

Denk
je wist het al.
In de heruitgegeven versie
is het gelijk altijd
voor interpretatie vatbaar.